Als filmmaker gebruik ik animatie om werelden te verrijken en verhalen dichterbij te brengen. Naast het ambachtelijke werk van paper cut stop-motion werk ik ook met bestaande beelden. Statische foto’s krijgen beweging en worden kleine scènes, alsof je even meekijkt in iemands leven.

​

Door het toevoegen van audiofragmenten, diepte en subtiele bewegingen kan iets of iemand ineens tot leven komen. Wat stil was, begint te ademen.

​

Met Lofdicht maakte ik al levendige scènes met foto’s uit het leven gegrepen. Ook in documentaires (House of Hope) zet ik deze techniek in, waar foto’s kunnen helpen om de innerlijke wereld van een hoofdpersonage zichtbaar en voelbaar te maken.

​